Nie odchodź

To nie jest kolejny tekst o „kochaj siebie”.
To jest o Tobie.
O tym, co robisz, żeby ktoś pokochał Ciebie.

Znasz to?

Dajesz z siebie wszystko.
Piszesz pierwsza.
Dajesz mu przestrzeń, czas, zrozumienie, seks, troskę, czułość.

A on… nic.
Cisza.
Brak decyzji.
Głucha nieobecność.
Albo słyszysz: „nie jestem gotowy”.

Ty jesteś.
I… jeszcze bardziej się starasz. Jeszcze więcej dajesz.

W środku masz nadzieję:
„Może zobaczy. Może się domyśli. Może w końcu mnie wybierze, zauważy.”

Ale on nie wybiera.

Dlaczego?

Bo czyta Ciebie. Twój lęk.
Nie wiem jak, ale ludzie to czują.
To, czego sama pokazać nie chcesz.

Teoria okna Johari mówi o tym jasno – część nas jest widoczna dla innych, choć samej trudno ją zobaczyć.

Dawanie nie wystarczy.
Wręcz przeciwnie – żeby naprawdę otrzymywać, trzeba się otworzyć.
A ręka, która kurczowo trzyma, nie może nic przyjąć.

Nic nie dostaniesz, jeśli dajesz z lęku.
Nic nie dostaniesz, jeśli dajesz z nadzieją, że ktoś Cię pokocha.
Nic nie dostaniesz, jeśli dajesz, bo boisz się, że jeśli przestaniesz – on odejdzie.

To nie jest miłość.
To mechanizm przetrwania.

Skąd to się bierze?

To dziecko w Tobie kiedyś nauczyło się:
„Jak będę grzeczna, to mnie zauważą.”
„Jak dam wszystko, to mnie nie zostawią.”

Ale dziś jesteś dorosła.
I jeśli dajesz za dużo, to nie dlatego, że kochasz.
Tylko dlatego, że się boisz.

Miłość nie wymaga dowodów.
Nie potrzebuje, żebyś się poświęcała.
Nie każe Ci zasługiwać, czekać, znosić.

Czujesz ten ciężar? To boli.

Jeśli…

…dajesz więcej, niż otrzymujesz,
…próbujesz ratować relację, która ledwo żyje,
…robisz za dwoje, bo boisz się, że jeśli przestaniesz – wszystko się rozpadnie…

To już się rozpadło.
Ty tylko próbujesz utrzymać przy życiu to, co dawno umarło.

Teraz przeczytaj to powoli:
Kiedy dajesz za dużo – uczysz go, że nie musi dawać nic.

I on się uczy. Bardzo szybko.

Masz wybór

Nie chodzi o to, żeby przestać kochać.
Chodzi o to, żeby przestać błagać o bycie kochaną.

Nie dawaj więcej niż on.
Daj najpierw sobie.

To, co chcesz dostać – najpierw musisz podarować sobie.
To jest kod. Rozpakuj go.

Udostępnij ten tekst kobiecie, która daje za dużo.
A jeśli to Ty – zapisz go, wróć do niego wieczorem.

Obudź się jutro inna. Odważniejsza.

Będę Ci przypominać o Twojej mocy.
O Twojej wyjątkowości.
O tym, że jesteś cząstką Boga, który przejawia się przez Ciebie.

Kiedyś kliknie.
Kiedyś zrozumiesz.
A wtedy świat zacznie Ci dawać.

Bo jesteś doskonałą, skończoną wizją wszechświata.
I wystarczy, że jesteś.